Wat na de oorlog Israël/Hamas?
De twee gezichten van de 'totale overwinning'
Yacov Ben Efrat (1)
Er is een besluit genomen, zegt de Israëlische journalist Nachum Barnea over de verwachte terugtreding van Benny Gantz uit de regering.Netanyahu is gedwongen te kiezen tussen twee tegengestelde opties. Doorgaan met vechten in de Gazastrook en het Noorden tot wat hij de 'totale overwinning' noemt. Of stopzetten van de gevechten in Gaza voor tenminste vier maanden, ten gunste van de vrijlating van alle gijzelaars en de kans op een regeling van het grensconflict met Libanon.
Bovendien een regionaal verbond tegen Iran onder leiding van de Verenigde Staten (VS). Plus een mogelijkheid voor normalisatie met Saoedi-Arabië en herstel van de buitenlandse betrekkingen van Israël. Netanyahu geeft de voorkeur aan een absolute overwinning. Gantz' aanhangers noemen een 'absolute overwinning' een loze belofte.
In zijn ontslagtoespraak bedacht Gantz de term echte overwinning, op te vatten als een meer realistische belofte. Wat is de betekenis van Gantz' 'echte overwinning'? Het is in wezen identiek aan de totale overwinning, behalve dat het volgens hem zal worden behaald na een oorlog die jaren duurt.
Welke overwinning?
De twee overwinningen, de 'echte' en de 'totale', leiden tot hetzelfde doel: de sloop van de capaciteiten van zowel het leger als de regering van Hamas.
Gantz en Netanyahu zijn het niet oneens over de doelstellingen van de oorlog, maar over de manier waarop deze kunnen worden bereikt. Verschillen die echter voortkomen uit fundamenteel andere opvattingen. Voor Gantz is de terugkeer van de gijzelaars als de hoogste prioriteit, terwijl de ineenstorting van Hamas wordt gezien als een lange termijn missie van vele jaren. En daarom nu stoppen en terugtrekken uit Gaza, de oorlog beëindigen en de gijzelaars naar huis brengen. Zo simpel zou het zijn, maar is dat ook zo?
In feite stelt Gantz, aangemoedigd door de Amerikaanse regering, voor om tegemoet te komen aan de eisen van Hamas die in elke tv-studio in Israël tot vervelens toe worden geanalyseerd. Elke commentator over 'Arabische zaken' stelt herhaaldelijk dat Hamas zijn eis - stopzetting van de vijandelijkheden en een volledige terugtrekking uit Gaza - niet heeft gewijzigd. De omschrijving van Hamas' eis als een stopzetting van de vijandelijkheden, geeft echter niet het volledige standpunt van Hamas weer. Wie aan die eis wil voldoen, moet niet verrast zijn wanneer Hamas ook een 'totale' overwinning nastreeft, of indien gewenst een 'echte' overwinning.
Israëlische media leerschool
Voor Hamas bestaat er geen tegenstelling tussen de twee soorten 'overwinning'. In de Arabische media is dan ook geen spoor te vinden van een intern Palestijns debat over de spanning tussen deze twee visies.
Palestijnse commentatoren van rechts, links en het midden discussiëren helemaal niet over wat juist is om te doen. Tienduizenden slachtoffers, de vernietiging van Gaza en de economische ineenstorting op de Westelijke Jordaanoever roepen geen spoor van twijfel op. Ze geloven allemaal in de gerechtigheid van het pad van Hamas. Maar hoe weten ze dat Hamas gelijk heeft? Ze lezen gewoon gretig de Israëlische pers.
Ze kennen elke columnist en commentator die de regering en Netanyahu kritiseert vanwege het feit dat de gijzelaars in de steek zijn gelaten. Ze zijn verliefd op de eindeloos geciteerde Israëlische generaal-majoor Yitzhak Brik. Zie bijvoorbeeld de kop op de website van Hezbollah [politieke partij en militaire beweging in Libanon]: Israël moet de oorlog stoppen, omdat we hem al verloren hebben. De desintegratie van Israël van binnenuit, de ernstige interne verdeeldheid en het verlies van Netanyahu's legitimiteit in Israël en de wereld - doen het werk voor Hamas.
Het plan van Hamas
Om Hamas te begrijpen, is het genoeg om te luisteren naar wat zijn leiders zeggen. Eén van hen is Ghazi Hamad, dezelfde terrorist die herhaaldelijk beloofde het bloedbad van 7 oktober honderd keer vaker te zullen plegen. Diezelfde Ghazi Hamad, de ster van de Arabische media, gaf op 9 juni een lang interview aan de Qatarese krant Al-Arabi al-Jadeed. Een krant opgericht door niemand minder dan het bekende, voormalig Arabisch-Israëlisch parlementslid Azmi Bishara die in comfortabele 'zelf-verbanning' verblijft in één van de Qatarese paleizen. In dat interview werd Hamad gevraagd naar het standpunt de dag erna. In tegenstelling tot Netanyahu, die geen plan heeft, beschikt Hamas over een georganiseerd plan. Een citaat:
Wij zeggen tegen de Amerikanen, de Israëli's en anderen: Hamas zal op het politieke toneel blijven en niet verdwijnen, ongeacht de Amerikanen en Israëli's. Hamas en de verzetskrachten schreven op 7 oktober geschiedenis, veranderden het gezicht van de Palestijnse kwestie, mobiliseerden de internationale arena en legden het ware gezicht van de bezetting bloot. Daarom houdt iedereen die gokt op de verdwijning van Hamas en het neerleggen van de wapens zichzelf voor de gek.
Wij zijn de zonen van het thuisland, het land en de Palestijnse zaak. Wat moet verdwijnen, dat is de bezetting.
Hier is sprake van een militaire overwinning, vergezeld van een strategisch politiek plan dat de geschiedenis verandert. Dit is de manier waarop Israël te elimineren is, politiek en militair, met behulp van de meest primitieve middelen en de bereidheid om zonder twijfel zoveel Palestijnse burgers op te offeren als nodig is. Dit werd ook uitgelegd door Hamas-leider Khaled Mash'al in een tv-interview in januari 2024: De Algerijnen hebben in acht jaar tijd anderhalf miljoen burgers opgeofferd voor hun onafhankelijkheid, en wat is er gebeurd? Deze slachtoffers zijn onderdeel geworden van hun geschiedenis.
Hezbollah Libanon
Nadat we iets van de standpunten van Hamas hebben geproefd, moeten we de 'echte overwinning' van Benny Gantz opnieuw bekijken. In feite is de echte overwinning een magische oplossing die ons wordt aangeboden door de Amerikaanse regering, wier verschillende functionarissen komen en gaan om Israël ervan te overtuigen hiermee akkoord te gaan.
Gerespecteerde commentatoren van het Israëlische Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies, zoals majoor-generaal Amos Yadlin en Tamir Hayman, zijn wanhopig. Ze trekken zich de haren uit het hoofd vanwege de dwaasheid van degenen die weigeren deze oplossing te aanvaarden die onmiddellijk lokale en regionale vrede in Israël zal brengen. Stop eenvoudigweg de oorlog en ontvang de gijzelaars als een geschenk, evenals een stopzetting van de vijandelijkheden met Libanon en de langverwachte vrede met Saoedi-Arabië.
Iedereen die erop staat de details van deze 'echte vrede' te onderzoeken, zal echter met een aantal verontrustende vragen worden geconfronteerd. Laten we beginnen met Libanon. Waarom zou Hezbollah ermee instemmen zich veertig kilometer van de grens terug te trekken als Hamas, zijn kleinere en gehavende broer, erin slaagt Israël uit heel Gaza te verdrijven? Ondanks of misschien wel dankzij wat Hamas op 7 oktober heeft begaan? Het is waarschijnlijker dat Hezbollah zal zeggen dat wat er in Libanon, voorbij de grens, gebeurt, is een interne Libanese aangelegenheid. Het lot van Libanon is vergelijkbaar met dat van Hamas: u heeft verloren in Gaza en er is voor ons geen reden om u een overwinning in Libanon te bezorgen.
Loze beloften
Laten we doorgaan. We kunnen ons eraan herinneren dat we al regionale vrede hebben met de Emiraten, Bahrein, Soedan, Marokko, Egypte en Jordanië, en dat we in de schaduw van die vrede, of juist daardoor, op 7 oktober werden verslagen. Maar laten we dat terzijde schuiven en een andere vraag stellen. Waarom zou Saoedi-Arabië een regionaal verbond vormen met Israël en Amerika tegen Iran, als Hamas erin slaagt de twee te verslaan en te vernederen? We zijn getuige geweest van de aard van dit verbond, toen Iran, nadat Biden verschillende keren had gedreigd met niet doen, driehonderd ballistische raketten op Israël afvuurde en de VS vervolgens eisten dat Israël geen wraak zou nemen.
Daarom lijkt het erop dat wat overeenkomt in Netanyahus 'absolute overwinning' en Gantz's 'echte overwinning', beide loze beloften zijn. De kloof in Israël is diep en reëel, maar laat ook een verlies aan richting en een doodlopende weg zien. Hoe is een 'absolute' of 'echte' overwinning te behalen als beide kanten van het conflict niet bereid zijn de oorzaken van de doodlopende weg in ogenschouw te nemen, en vooral de vreselijke ramp van 7 oktober?
Gezamenlijk vredesplan
Hoe valt het isolement van Israël te verklaren, naast het feit dat zijn premier en minister van Defensie worden gezocht voor ondervraging in Den Haag? De reden is simpel: een chronische onwil om het Israëlisch-Palestijnse conflict op te lossen en genoegen nemen met het 'beheersen' ervan. De beweringen dat er geen partner is en dat het conflict onoplosbaar is, hebben de macht van de Messiaanse krachten aan beide kanten - Israëlisch Messiaans Rechts en Hamas - vergroot.
Bron Da'am Workers Party
Als er geen Palestijnse partner is, moeten we ernaar streven zo'n partner te creëren. Niet door met geweld te dicteren wie het leiderschap zal bezitten, maar door een democratische oplossing aan te bieden die gebaseerd is op volledige gelijkheid tussen de twee volkeren en een einde aan de bezetting. Dit is de les die we vanaf 7 oktober moeten leren. Iedereen die de toekomst van de komende generaties veilig wil stellen, moet een politiek plan presenteren dat zowel de Palestijnen als de Israëliërs hoop zal geven. Geen denkbeeldige regionale vrede ten koste van de Palestijnen, maar een echt voorstel voor een vredesplan dat de existentiële problemen van beide volkeren voor eens en voor altijd zal oplossen.
De strijd tegen het Iraanse regime is de missie van het Iraanse volk. Onze missie is het verslaan van Israëlisch extreemrechts en Hamas. Vrede is de totale overwinning en dat is inderdaad reëel. Iedereen die overwinningen belooft op basis van de voortdurende vernedering, onderdrukking en bezetting van het Palestijnse volk, doet loze beloften.
Algemeen secretaris Da'am Workers Party in Israël. Zie hier. Oorspronkelijke titel:The two faces of 'total victory', 19 juni 2024. Contact: . Vertaling/bewerking: Roland Siebe.
