welkom
extra
Solidariteit

Financiële vergoeding leed toenmalige Indonesische kinderen

Schande. Schande. Schande

Maurice Ferares

Op 19 oktober 2020 maakte de Nederlandse regering het volgende bekend:
Kinderen van Indonesiërs die tussen 1945 en 1950 door Nederlandse troepen standrechtelijk geëxecuteerd zijn, kunnen een vergoeding krijgen van de Nederlandse staat. De ministers Blok en Bijleveld schrijven dat aan de Kamer. Als de kinderen aannemelijk kunnen maken dat hun vader standrechtelijk is geëxecuteerd, kunnen ze met de regeling aanspraak maken op een vergoeding van 5.000 Euro.

Wie in Nederland waren in de jaren 1945-1950 de eerstverantwoordelijken voor de militaire operaties in Indonesië? Uiteraard de regeringsleiders. Gedurende die tijd waren er twee kabinetten onder voorzitterschap van W. Drees (PvdA), waarvan één samen met W. Schermerhorn (VDB/PvdA) en een ander met J. van Schaik (KVP); in 1946-1948 onderbroken door het kabinet van L. Beel (KVP). Zij waren primair verantwoordelijk voor de moordpartijen.

Bedrogen vrijwilligers

De recente mededeling van de regering Rutte is een politieke truc die met vergoeding van het leed van Indonesische kinderen niets te maken heeft. Er zijn in de periode 1945-1950 in Indonesië geen mannen standrechtelijk geëxecuteerd. Wel zijn er mensen vermoord, waaronder mannen. De gebeurtenissen in Rawagede, een dorp op Oost Java, 7 december 1947 is daarvan een voorbeeld.

Maar eerst het volgende. De Nederlandse soldaten die in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog naar Indonesië werden gestuurd, waren vrijwilligers. Dat was, omdat de grondwet verbood dienstplichtigen naar de kolonies te sturen. De vrijwilligers werden bedrogen met de leugen dat de zij naar Indonesië zouden gaan om 'ons Nederlands-Indië' van Japanners te bevrijden. Het Japanse leger capituleerde echter op 15 augustus 1945 en de militairen vertrokken uit Indonesië dat bovendien op 17 augustus 1945 de onafhankelijkheid uitriep.

Foto Rawagade - wachtende gevangen mannen

Rawagade als voorbeeld

In de ochtend van 9 december 1947 vielen Nederlandse troepen met automatische geweren en mortieren het Javaanse dorp Rawagede aan. Dat lag zo'n honderd kilometer ten oosten van de hoofdstad Jakarta. Volgens de Nederlandse militairen zou een guerrillacommandant zich in het dorp schuilhouden. De bevolking ontkende dat. Vervolgens werden 431 mannen ter plekke doodgeschoten, nadat ze van hun vrouwen en kinderen waren gescheiden.
De Nederlandse militairen ondervonden geen tegenstand en troffen uitsluitend ongewapende mensen in het dorp. Vervolging van de daders - ook van de politiek verantwoordelijken in Nederland - vond niet plaats. Nadien zijn er heel wat bewijzen geleverd van het misdadige optreden van Nederlandse militairen die uitgestuurd waren om Indonesië weer tot een Nederlandse kolonie te maken.

De mededeling van de huidige regering die zegt bereid te zijn een vergoeding (een fooi van 5.000 euro voor een mensenleven) te willen geven aan kinderen van volkomen onschuldige Indonesische vaders die door Nederlandse militairen zijn doodgeschoten, is een schandelijke zaak. Hoeveel kinderen van die vaders zullen nog in leven zijn? En als er nog leven, zijn ze dan in staat de gevraagde bewijzen (verklaringen van de burgerlijke stand, enzovoort, enzovoort.) te leveren.
Nee, de heer Rutte en zijn politieke makkers zullen niet als vredelievende lieden geboekstaafd worden.

S symbool