welkom
extra
Solidariteit

Een kwaadaardig politiek vacuüm na de economische crisis van 2008

Een Israëlische buiging voor homofobie en racisme

Yacov Ben Efrat 1

Op de massale protestmanifestatie die de LHBT beweging 22 juli jongstleden in Tel Aviv op het Rabin Square organiseerde, eisten de demonstranten niet alleen als 'verschillend' te worden geaccepteerd, maar riepen ze ook op voor volledige gelijkheid. Ze schreeuwden tegen het onrecht door een regering die homoseksuelen niet toestaat kinderen te hebben van een draagmoeder.

De LHBT'ers richten zich tot het hart en de ziel van de Israëlische samenleving en eisen een maatschappij gebaseerd op gelijkheid en democratie. En dat terwijl in feite hun land de Joodse staat stelt boven de Arabische en godsdienst boven seculariteit. Evenals het massale sociale protest in 2011, keert de beweging zich tegen een discriminerende maatschappij, zonder zich daarbij te verzetten tegen de discriminerende staat. 2 Deze misser lijkt bedenkelijk, omdat op dezelfde avond dat de 'wet op het draagmoederschap' die homoseksuele mannen uitsluit, twee streng nationalistische wetten door het parlement werden aangenomen. De één tegen het 'doorbreken van de stilte' [verbiedt elke invloed door radicaal Links op of contact met het onderwijs], de tweede betreft de 'wet op de natiestaat' die voorrang geeft aan het 'Joods zijn' boven democratie. Zo realiseert op een noodlottige avond Fundamentalistisch Rechts zijn zwartste wensen.

Foto LHBT demonstratie
Foto Tomer Neuberg/Lash90

Fundamentalistisch Rechts

Niet zo lang geleden hoefde ik nauwelijks uit te leggen dat wie Joden vermoordden omdat ze Joods waren, ook homoseksuelen vermoordden en zigeuners en geestelijk beperkten. Vandaag is het zo dat degenen die Arabieren haten en vluchtelingen vanwege de kleur van hun huid uitwijzen homoseksuelen discrimineren, ook als zij Joods zijn. Het feit dat de twee wetten - over draagmoederschap en natiestaat - de steun kregen van hetzelfde aantal stemmen, is geen toeval. Het laat een werkelijkheid zien die de toekomst van Israël in gevaar brengt.

Premier Benjamin Netanyahu beloofde eerder het draagmoederschap ten gunste van homoseksuelen te steunen. Wie denkt dat zijn meningsverandering het gevolg is van de druk door ultraorthodoxen en dat hij aan de regeringscoalitie meer waarde hecht dan aan zijn eerdere standpunt, begrijpt de wereld niet waarin wij leven. De mensen die achter de twee wetten staan - plus de wetgeving die de positie van het hooggerechtshof wijzigt, het leger en het onderwijs aan godsdienstige uitgangspunten onderwerpt, de Israëlische wet op de Westelijke Jordaanoever toepast en een voorkeur heeft voor 'zionistische' cultuur - zijn niet de ultraorthodoxen. Het zijn de politieke partijen “Jewish Home” en de Likud (Netanyahu): fundamentalistische partijen die nauw verbonden zijn met populistisch Rechts in Europa en de Verenigde Staten van Amerika.

Etnisch nationalisme

De 'aandacht' die Netanyahu kreeg van Poetin en Trump tijdens hun topontmoeting in Helsinki was niet toevallig. Beiden haten homoseksuelen, beiden steunen het mengsel van donker nationalisme en vreemdelingenhaat. Ze zijn laatdunkend over vrouwen en houden van stoere kracht. En dat waarderen zij zeer in 'Bibi'. Hij is de lieveling van de nationalistische schurken in deze wereld. Hij dient voor hen als een model en zij zijn de rijzende sterren in de mondiale machtsverhoudingen. Dus waarom zou Bibi de rechten erkennen van homoseksuelen, Arabieren of immigranten?

Een etnisch nationalistische tsunami stormt door de wereld - van India naar Rusland, van Europa naar de Verenigde Staten. Naties zijn bezig hun geschiedenis te herschrijven. Zij prefereren een 'glorieus' verleden boven een onzekere toekomst. Trump wil Amerika weer 'groot maken'. Poetin spiegelt zich aan Iwan de Verschrikkelijke. Oostenrijk, Hongarije en Polen vinden een nieuw verleden uit en Netanyahu werkt aan een herdefinitie van Israël. Hij koerst op een verzwakking van het wettelijk systeem, lijft de verraderlijke media in, vernietigt de oude elites en veegt elke kans op verzoening met de Palestijnen weg. Het nieuwe Polen, het land waar drie miljoen Joden werden gedood, werkt zijn biografie bij: 'een paar rotte appels daar gelaten, Polen werkte niet samen met de Nazi's'. De heersende Nationalistische Partij steunde een eigen versie van de 'wet op de natiestaat' die aanvankelijk ieder strafbaar stelde die de Poolse bevolking van collaboratie met de Nazi's beschuldigde, en later - gelijk Netanyahu - tot een 'civiele overtreding' verzachtte.

Wit patriottisme

Holocaust overlevenden en hun nakomelingen beloofden niet te vergeten of te vergeven, maar Netanyahu vergaf de Poolse nieuwe regering dat zij de onafhankelijkheid van het Hoger Gerechtshof ter discussie stelde en de vrije pers zag als de bron van 'nep nieuws'. Ze beschouwt Netanyahu als een bondgenoot in de strijd tegen de gemeenschappelijke vijand - liberaal Europa. Bovendien volgen Bibi en de Poolse leiders Poetin en Trump op de voet die Duitsland tot vijand verklaard hebben.

Zowel de wet op het draagmoederschap als die van de natiestaat is geen resultaat van spanningen in de regeringscoalitie of wedijver tussen politici over wie het meest Rechts is. De wetten geven de strategische keuze weer van gezamenlijk Israëlisch Rechts dat schouder en schouder staat met het internationale fascistische kamp. De Europese Unie en de Duitse bondskanselier Angela Merkel staan voor een brede en dreigende coalitie die de Poetin-Trump as omvat, evenals de Britse Brexitiers als Boris Johnson - de Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken, tevens voorzitter van Lega Nord, Matteo Salvini - de premier van Hongarije Viktor Orbán - de Oostenrijkse bondskanselier Sebastian Kurz en de Poolse premier Mateusz Morawiecki.
De wereld die we kennen verandert onherkenbaar. Globalisering, neoliberaal gegrondvest, is gebroken. De economische crisis van 2008 heeft een politiek vacuüm voortgebracht dat een periode inluidt van etnisch nationalisme, patriottisme, uitsluiting en witte overmacht.

Ondragelijk bestaan

De beweging LHBT is niet sterk genoeg om de fascistische aanval te weerstaan die door de wereld raast. Om te kunnen overwinnen, zullen bewegingen die tegenover de dreigende, 'nieuwe wereld' staan zich bij de LHBT'ers moeten aansluiten. Een honderdduizend protesterenden zouden het Rabin Square niet bezet hebben, wanneer de strijd alleen ging over homoseksuele mannen die met behulp van een draagmoeder kinderen wensen. Het plein was gevuld met een algemeen gevoel dat deze regering Israël naar een agenda voert die gedicteerd wordt door religieus messianisme en een populisme op basis van haat tegen Arabieren, immigranten en LHBT'ers, en zo Israël naar een ondragelijk bestaan leidt.

Zoals niemand kan doorgronden wat Trump voor de Verenigde Staten en de wereld wil bereiken, kunnen weinigen begrijpen wat Netanyahu aan het uitspoken is. Toen Yuval Steinitz, minister van Energie, Water en Nationale Infrastructuur (Likud) gevraagd werd naar het lot van Gaza antwoordde hij eerlijk: ''Niemand weet dat.'' Netanyahu weet hoe hij moet zwemmen in troebel politiek water, hij weet hoe politieke crises te overleven, hij heeft zijn kwaliteiten getoond om verkiezingen te winnen, maar hij heeft geen flauw benul hoe Israël er over tien jaar voor staat.

Foto LHBT demonstratie
foto Foto Jack Guez

Steun aan LHBT beweging

De wet op de natiestaat laat zien dat Israëls Rechts geen visie heeft. Het bouwt muren van haat en discriminatie en probeert tegelijkertijd het onvermijdelijke te voorkomen: de vorming van een binationale, diverse maatschappij waarin Israëli en Palestijnen samen kunnen leven, die gebaseerd is op een gedeelde economie, hernieuwde energie, gemeenschappelijke infrastructuur en een regiem dat gelijkheid van alle burgers garandeert, ongeacht religie, gender, ras of seksuele oriëntatie.

Het belang van de LHBT demonstratie in Tel Aviv ligt in haar politieke karakter. De eis van homoseksuele mannen voor gelijkheid roept gelijkheid van allen op. Dit verzet tegen discriminatie, gebaseerd op seksuele oriëntatie kan de discriminatie gebaseerd op religie en etniciteit niet ontkennen. De strijd voor de LHBT rechten maakt deel uit van de heftige strijd tussen etnisch nationalisme en globale gemeenschappelijkheid, tussen dictatuur en democratie, tussen fascisme en liberalisme, tussen bezetting en democratie. Daarom is het essentieel de LHBT beweging te steunen, in een tijd waarin de wereld zijn ethische kompas heeft verloren.


1 Eerder, 25 juli 2018, verschenen bij Challenge, an e-magazine covering the Israeli-Palestinian conflict - www.challenge-mag.com. Oorspronkelijke titel An Israeli twist on homofobia and racism. Vertaling uit het Hebreeuws: Robert Goldman, uit het Engels: Hans Boot. (terug)
2 Zie voor massale protesten in 2011: extra 178, 14 augustus 2011. (terug)