Welkom Commentaren

Solidariteit - Commentaar 574, 4 oktober 2026

FNV koestert oudere leden

Rob Lubbersen

Het was weer zo ver! Op zaterdag 26 september 2026 was er weer een feestelijke dag voor de wat oudere leden van de FNV in de regio Den Haag. Die zaterdagmiddag kwamen 28 jubilarissen met partners en vrienden bijeen in een buurthuis aan de rand van de stad. Het ging om 15 vrouwen en 13 mannen. Met ruim 60 mensen raakte het gezellige zaaltje goed gevuld. Terwijl iedereen plaats nam, speelde een bandje uit Almelo, Phoei Phoei, achtergrondmuziek. Met nummers van onder anderen Elvis Presley en Frank Sinatra. Al snel werd de eerste versnapering geserveerd: een bara, een soort donut, met aardappelsambal. Van cateraar Klein Suriname. Pittig! Aan de bar waren drankjes verkrijgbaar om de keel te koelen!

Namens de FNV werd iedereen welkom geheten door FNV-bestuurder Rajesh Ramnewash. Hij vertelde dat deze bijeenkomst een eerbetoon is aan de mensen die de FNV maken tot wat zij is, een vakbond van en voor de leden.
Niet altijd beseffen senioren dat de FNV wel degelijk voor hen opkomt. Zo heeft de bond nog onlangs een aanval op de AOW afgeslagen. En het ziet ernaar uit dat de bezuinigingen op de sociale zekerheid, WW en WIA, óók worden afgewend. Mede dankzij de staking bij het openbaar vervoer (OV). In Den Haag werd niet alleen actie gevoerd bij het OV, hier gingen ook vierduizend ambtenaren de straat op. Het lijkt wel of de nieuwe voorzitter, Hans Spekman, de vakbond nieuw leven heeft ingeblazen!

‘Geboren in een rood nest’

Na een korte pauze met de muziek van Presley en Sinatra riep Rajesh de eerste jubilarissen naar voren. Vrouwen en mannen die al 25 jaar lid zijn. Rajesh vroeg elk van hen waar ze werkten, waarom ze lid waren geworden van de FNV en wat dit voor hen had betekend. Sectoren die de revue passeerden waren onder andere Automatisering, NS, Zorg, KPN en natuurlijk de Ministeries (Den Haag!). Sommigen waren lid ‘van huis uit’. Geboren in een ‘rood nest’. Opmerkelijk vaak kwam naar voren dat conflicten met leidinggevenden of dreigende ontslagen een rol speelden.

Nadat elkeen zijn of haar zegje had kunnen doen, reikte Leo Diehlman aan iedereen de FNV-speld uit. Tussen haakjes, die Leo is zelf 94 lentes jong en volgend jaar 80 jaar lid van de bond én de organisator van dit jubilarissenfestijn! Nog altijd actief en vitaal!

Tegen kernenergie en kernwapens

Na wederom een snack, een drankje en Presley en Sinatra riep Rajesh de leden naar voren die al 40 jaar lid zijn en wat later de mensen met een 50-jarig lidmaatschap. Daaronder een gepensioneerde PTT-er en een welzijnswerker. Nu kwam er wat meer variatie in de motieven om lid te worden.

Behalve belangenbehartiging kwam nu ook de solidariteit naar voren. En de strijd tegen kernenergie en kernwapens. Eén lid gaf een belangrijke reden om lid te blijven. Hij had zich in de pensioenstrijd flink geërgerd aan het gemak waarmee de FNV akkoord ging met in zijn ogen een verslechtering, maar hij had vertrouwen in het frisse en strijdbare optreden van de nieuwe voorzitter Hans Spekman. Ook deze trouwe leden kregen van Leo een speld.

Geen geraniums, maar rode rozen!

Tot slot waren de twee mensen aan de beurt die al 60 jaar lid zijn. De één was Bode en de ander Gemeentewerker. Zij riepen op om vooral niet achter de geraniums te gaan zitten, maar om actief te blijven. En om jongeren te inspireren! Er zijn immers nog heel wat zaken om voor te strijden. Dat sloot mooi aan bij het slotwoord van Rajesh. Hij wees er op dat het nieuwe Haagse college onder leiding van Richard de Mos een paar hele slechte plannen heeft. Hij noemde er drie: 1. afschaffing van de Ooievaarspas, 2. bezuiniging op betaald werk met ondersteuning in zogenaamde STIP-banen en 3. minder nieuwbouw van sociale huurwoningen dan afgesproken. Dat zijn lokale zaken waar de FNV zich ook druk over maakt. Elke steun daarbij is welkom!

Tsja, en toen was er nog een uitstekende gezamenlijke Surinaams-Indische maaltijd met een fruitig toetje. Bij het verlaten van het pand kreeg elke jubilaris ook nog eens een prachtige bos rode rozen. Een laatste koestering van het trouwe vakbondslid!

Stempel Solidariteit blijft