|
nr. 93 nov 1999 |
Solidariteit
Breder dan de vakbeweging - De Fabel van de illegaalOnverzoenlijk blijvenDe Fabel van de illegaal is een in 1992 opgerichte basisorganisatie die streeft naar een socialistische en feministische samenleving. Een fundamentele omwenteling van de sociale machts- en bezitsverhoudingen is daartoe noodzakelijk. De Fabel werkt vanuit een anti-imperialistisch, antipatriarchaal en antiracistisch perspectief en houdt zich voornamelijk bezig met het snijvlak van kapitalisme en migratiepolitiek.De Fabel kiest er voor internationale solidariteit in de eigen omgeving, in Nederland, concreet te maken. Solidariteit met onderdrukten in het zuiden van de wereld betekent voor ons strijden tegen de machtsbasis van het kapitalisme in het noorden. Solidariteit met illegaal verklaarde mensen hier, geven we vorm door verzet tegen het Fort Europa en de apartheid in Nederland. De Fabel ondersteunt mensen zonder papieren via een spreekuur en door acties en campagnes. We voeren het secretariaat van het landelijk comité Geen mens is illegaal en nemen deel aan het Steunpunt Kerkasiel Iraanse Asielzoekers. Ook doen we onderzoek naar extreem rechtse organisaties en groeperingen en de invloed van de maatschappelijke verrechtsing op de linkse beweging. Die invloed signaleren we onder meer bij de internationale campagnes tegen het Multilateraal Akkoord over Investeringen en de Wereldhandelsorganisatie. Daarom zijn we in juni 1999 uit deze campagnes gestapt en hebben we het initiatief genomen om over die verrechtsing een internationale discussie van de grond te krijgen. Over deze en andere thema's publiceren we in ons tweemaandelijks blad. Tegenmacht opbouwenOm een fundamentele omwenteling af te dwingen, heeft radicaal-links macht nodig. Die macht probeert De Fabel op drie manieren op te bouwen. Ten eerste streven we er naar onze eigen organisatie sterker te maken en nieuwe mensen aan te trekken door radicaal-linkse acties en discussies te voeren. Ten tweede zoeken we samenwerking met andere radicaal-linkse organisaties om gezamenlijk de politieke situatie te analyseren, strategische actieplannen te bespreken en uit te voeren en structuren op te zetten om een politieke tegenmacht op te bouwen. In het huidige rechtse politieke klimaat is dat een pittige opgave. Ten derde willen we tot een verbreding komen door met niet-radicaal-linkse organisaties concrete, tijdelijke projecten aan te gaan. Daarmee kunnen we op bepaalde deelterreinen van de strijd kleine successen boeken. Bij deze verbreding bestaat in principe altijd een machtsstrijd en een enorm spanningsveld. Dat is ons bijvoorbeeld gebleken in de strijd voor legalisering van de witte illegalen. Alle partners hebben in dit soort coalities hun eigen doelen, maar hebben de anderen nodig om die te verwezenlijken. Voor ons zijn grotere en rijkere coalitiepartners interessant vanwege hun gewicht en invloed in rechtsere, vaak sociaal-democratische kringen. Die coalitiepartners kunnen op hun beurt radicaal-linkse organisaties gebruiken vanwege hun handelingsvrijheid en ideeënrijkdom. Ze zijn vaak onvoldoende zelf in staat daadwerkelijk iets nieuws van de grond te krijgen, maar moeten wel een daadkrachtige indruk maken op hun baas, de geldschieters en de maatschappelijke kringen waarin ze verkeren. Die willen het kapitalistisch-patriarchale systeem 'humaniseren' en perfectioneren. Fundamentele veranderingen en de oorzaken van de problemen aanpakken, willen ze niet. Ze hebben te veel te verliezen. In het coalitieverband proberen ze, net als De Fabel, steeds de inhoud te bepalen van de gezamenlijke activiteiten. Dat mondt nogal eens uit in hoog oplopende politieke conflicten. Dialectisch spanningsveldDe drie soorten activiteiten horen, volgens ons, in een radicaal-linkse politiek onverbrekelijk samen te gaan en staan in een dialectisch spanningsveld ten opzichte van elkaar. We willen de tegenstellingen tussen deze activiteiten productief maken. Het streven naar een sterke links-revolutionaire structuur zou zinloos zijn als die niet aan verbreding zou werken en in een isolement zou verkeren. Radicaal-links zal de eigen ideeën in het rijke noorden waarschijnlijk nooit zonder steun van de progressieve delen van het maatschappelijke middenveld kunnen doorzetten. Anderzijds is verbreding weinig zinvol zonder een hechte radicaal-linkse structuur. Radicaal-links heeft een eigen kracht nodig om in een coalitie een en ander te kunnen afdwingen, en niet de werkelijke doelen uit het oog te verliezen, ingekapseld te worden en de identiteit kwijt te raken. We toetsen al onze activiteiten aan deze uitgangspunten. Dat betekent dat elke actie of campagne in principe, hoe minimaal ook, in de richting van fundamentele maatschappelijke veranderingen moet wijzen, en niet in de richting van inkapseling door en versterking van het systeem. De Fabel wil in die zin onverzoenlijk blijven. Merijn Schoenmaker en Harry Westerink De Fabel van de illegaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden. Telefoon: 071-5127619 en 071-5144217. Fax: 071-5134907. E-mail: lokabaal@dsl.nl |