nr. 79
juni 1997

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

Redaktioneel

De FNV vernieuwt zonder te bewegen

We waren er niet bij. Over het FNV-kongres van eind mei weten we alleen wat 'van horen zeggen'. Nieuwe grondslag, nieuwe voorzitter en nieuw bestuur. Adviescentra en fusieperikelen. De oude Stekelenburg uit zijn humeur vanwege de 'vermeende' machokultuur en de jonge De Waal met lof begroet door de werkgevers. De kranten vonden het een erg tam kongres. Dat zal wel, het poldermodel sluit monden en ogen. Tam, alles uit de tweede hand en toch een kommentaar? Yes.

We zijn het helemaal eens met de Vrouwenbond FNV dat de vakbeweging vrouwen, jongeren en migranten af stoot. Dat de burokratie verlammend werkt en vrouwen en anderen verhindert volwaardig invloed uit te oefenen. Dat informele machtspolitiek de demokratie uitholt en dat kritiek gemarginaliseerd wordt.

Moties over deze kwalen onderschrijven we dan ook van harte.

Evenzeer waarderen we het dat de Vrouwenbond FNV steun geeft aan de Euromarsen tegen werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting. Hetzelfde geldt voor de Voedingsbond FNV en de vele bestuurders, kaderleden en leden van andere bonden. Hun handtekening onder de Verklaring voor een Sociaal Europa is, toegelicht en al, overhandigd aan Stekelenburg. Daarmee begon het miniskule marsje bij De Nederlandsche Bank, georganiseerd door drie vakcentrales. Dat was 28 mei 1997, vlak voor het genoemde kongres. Het Dagblad Trouw had voor kommotie gezorgd door verwijzend naar de Verklaring op de voorpagina te koppen met "FNV verdeeld over Europa". En het kongres? Dat was tam. Net zo tam als de mobilisatie van de FNV voor de aktie op 28 mei, een woensdag om 12.00 uur ... Niet eens een landelijke werkonderbreking van zelfs maar één minuut. Wel een Duisenberg die vol overtuiging kon meedelen dat hij zo zijn handtekening zou zetten onder de "12 Sterren voor Europa" die hij aangeboden kreeg.

We waren er niet bij, maar het kongres zal met de besturen van de FNV en de meeste bonden gezwegen hebben over de Europese Unie die sociale verworvenheden, werkgelegenheid en demokratiese rechten onderuithaalt. De Europese Unie die het milieu verstikt en asfalteert, die bewapent en de wapenexport geen strobreed in de weg legt. De Europese Unie die vrouwen, migranten en vluchtelingen binnen en buiten de arbeid in een klem van uitsluiting houdt.

En alsof dat nog niet genoeg is, heeft het kongres stilzwijgend het federatiebestuur van de FNV gesteund in zijn volstrekte afwijzing van de Euromarsen. Daarmee is een unieke kans gemist een europese beweging te versterken die een brug slaat tussen mensen die van een uitkering en die van een loon afhankelijk zijn. Een brug tussen mensen die dakloos zijn en een dak boven hun hoofd hebben, tussen mensen die rechteloos zijn en burgerrechten hebben.

De FNV mag dan vernieuwd zijn, een nieuw geluid is helaas uitgebleven.

Redaktie