Redaktioneel

Gepaste nieuwsgierigheid

Voorzitter van het VNO, Rinnooy Kan, spreekt van een "verrassende" bijdrage. Voorzitter van het NCW, Blankert, vindt het "konstruktief". Minister De Vries roept voor alle zekerheid de werkgevers op "serieus" te reageren. Voorzitter van de FNV, Stekelenburg, zegt "gepaste nieuwsgierigheid" te hebben, maar wel veel problemen te zien.

Waar hebben ze het over?

Waren we naïef, dan zou het "Solidariteit" kunnen zijn. Maar zo konstruktief zijn we ook weer niet.

Dus blijft niets anders over dan het 'Plan Westerlaken'. Anton Westerlaken, het nieuwe gezicht van de vakcentrale CNV, lanceerde een groen getinte wapenstilstand. De komende vijf jaar moeten we maar eens genoegen nemen met koopkrachtbehoud. Dat maakt geld vrij dat ten goede komt van de kwaliteit van het leven, het milieu en de arbeid. Dat geld is inderdaad hard nodig, eerder gisteren dan vandaag. Maar we hebben sterk de indruk dat Westerlaken over de kosten van de oorlog wil onderhandelen en daarbij naar de verkeerde portemonnee kijkt.

Vervelend voor Westerlaken, maar wel heel logies, was dat de ondernemers het bij lovende woorden lieten. Hij ging niet ver genoeg en is teleurgesteld. "Als er geen respons komt, ontslaat het ons niet van de plicht eigen keuzes te maken. Als wij binnen drie weken geen perspektief hebben om loon in te ruilen voor kwaliteit, dan kun je van vakbondsbestuurders niet verwachten dat zij hun CAO-voorstellen voor 1993 nog openbreken. Zijn de werkgevers niet bereid een bijdrage te leveren aan een betere samenleving, dan rest er maar één ding: arbeidsonrust!" (Rotterdams Dagblad, 29-9-1992)

Nu wordt het best ingewikkeld. Staken voor leven en milieu, dat spreekt ons aan. Staken voor koopkrachtbehoud, bij een dreigende aantasting daarvan, kunnen we ons voorstellen. Evenals staken om een slechte CAO open te breken. Hoewel dat laatste een hele klus is. Maar dat bedoelt Westerlaken niet, hij dreigt met het kwade om het kwade te bestrijden.

Johan Stekelenburg reageert vooral diplomatiek. "We hebben er eens goed naar gekeken. Onze konklusie: het plan Westerlaken is zeker sympathiek, maar het is niet werkbaar." (Utrechts Dagblad, 3-10-1992) Kennelijk is hij nieuwsgierig naar een werkbare variant. Een loonmatigend centraal akkoord misschien?

Of gaat dat de ondernemers ook niet ver genoeg? Van der Weg, voorzitter van de Industriebond FNV, lijkt met een vraag het antwoord al te geven (ook diplomatiek): "Is het slecht om ook als werknemers te kijken wat voor een bijdrage je zou kunnen leveren? Dan bedoel ik niet een bedrag van miljarden guldens, maar meer in het traject van de arbeidsorganisatie en de arbeidsvoorwaarden." (Het Financieele Dagblad, 24-9-1992)

Wie is niet gepast nieuwsgierig in deze, door onze voorzitters gepredikte, barre tijden? De volgende vraag is dan wel: gierig naar welk nieuws en hoe wordt het gekleurd? De redaktie van Solidariteit probeert die laatste vraag zo goed mogelijk te beantwoorden. Wanneer je dat als abonnee ook vindt, herinneren we je graag aan onze hartekreet in het vorige nummer. Werf een abonnee! Sinds september is dat gedaan door twintig abonnees. We beloven niks, maar met nog eens twintig in de laatste maanden van dit jaar wordt het minder bar.

Redaktie