nr. 40
Juli 1990

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

Redaktioneel

Aktieradius uitbreiden

Geheel tegen onze gewoonte in willen we het deze keer over onszelf hebben. Over het blad Solidariteit wel te verstaan. Dit nummer veertig is weliswaar geen jubileumnummer, maar toch... En we beginnen na de zomer ook nog aan de achtste jaargang. Het eerste jaar overigens dat we geheel 'quitte' gaan draaien. Dat is een prestatie en dat willen we onze lezers en lezeressen graag laten weten.

Al de voorgaande jaren hebben we niet kostendekkend kunnen werken. Maar overtuigd van het bestaansrecht van Solidariteit hebben abonnees en redaktieleden door giften en kleine leningen steeds de gaten in de begroting redelijk kunnen dichten.

Nu zijn we dan eindelijk zo ver dat we geen nieuwe schulden meer hoeven te maken. Een histories moment. Het zetwerk doen we tegenwoordig grotendeels zelf en sinds kort zijn we door een nieuwe zettechniek in staat de produktiekosten nog meer omlaag te brengen. Een typies voorbeeld van technologiese vernieuwing in kombinatie met meer onbetaalde arbeid.

Dat neemt niet weg dat het financieel draagvlak heel smal blijft. Er is nog het één en ander af te lossen en bovendien willen we onze aktieradius uitbreiden.

Bijvoorbeeld meer het land in om de informatie ter plekke te halen en meer wervingsaktiviteiten. Het aantal abonnees stijgt nog steeds gestaag, maar zeer vaak merken we dat Solidariteit onbekend, dus onbemind is. Meer naar de mensen toe, dichter op akties, het blad laten zien, meer reizen. Meer propaganda, proefnummers versturen en af en toe een advertentie. Allemaal hard nodig, maar kostbaar.

Deze situatie was in april 1990 voor de redaktieraad aanleiding honderd mensen te benaderen die al jaren op Solidariteit geabonneerd zijn. Gevraagd werd een donatie van honderd gulden. In één keer of bijvoorbeeld in tien delen. Tot nu toe heeft dat behalve solidaire reakties ook het plezierige bedrag van 5.500 gulden opgeleverd. En die stroom ligt nog niet stil. Daarvoor onze hartelijke dank. Maar waarom zouden we niet proberen alle lezers en lezeressen hierin te betrekken? Bestaansrecht is mooi, maar dat garandeert nog geen zelfstandig bestaan. Vandaar.

Als je dit leest, Solidariteit een warm hart toedraagt, nog net wat te missen hebt en vertrouwt in de toekomst van dit blad voor een strijdbare vakbeweging, vragen we je om een vergelijkbare donatie.

Giro: 4567501 - J.P. Boot, rekening Stichting Solidariteit Amsterdam.

Nu dit 'Redaktioneel' toch een bijzonder karakter heeft, past daarin ook een dankwoord aan Jaap van Splunter. Zijn baan en andere verplichtingen dwingen hem de redaktie te verlaten. Binnengekomen met nummer 9 heeft hij zo'n zes jaar veel werk voor Solidariteit verzet. Sinds nummer 31 verzorgde hij onder meer de serie Gif en Arbeid. Altijd ruim voor de deadline en vooral deskundig en bewogen. Zijn betrokkenheid bij Solidariteit wordt voortgezet in de redaktieraad.

Redaktie (juli 1990)