Strijdkreet van de aarde

Ga, illegaal, doe de kinderen van het dorp de groeten.
Zeg hen: "graaf met je nagels naar de bronnen,
eis je rechtmatige deel van de levenschenkende regen
op de dag van de oogst.
Je kunt niet ploegen op zee!
Je kunt niet dorsen buiten de dorsvloer!
Je aandeel in het leven wordt niet zomaar verkregen!"

(uit: Verstoppertje)

De mensen hebben Hemmadi gevraagd
wat er toch met de mensheid is gebeurd,
dat de een met een prikstok een van dazen vergeven ezelin voortdrijft,
terwijl de ander op zijn luie kont in een mercedes rondrijdt;
dat de een levend wordt begraven,
terwijl de ander op zijn terras van een frisse bries geniet;
dat de een zonder tanden een homp droog brood knauwt,
terwijl de ander schapenbouten wentelt aan het spit.
Hemmadi heeft een slot op zijn verstand gekregen:
"nu moeten jullie toch ophouden", was zijn antwoord.
"Willen jullie soms ongelovig zijn aan de woorden van de profeet?
Alles wat gebeurt, is in de hand van god."
O, Hemmadi,
de dag dat jij slimmer wilde worden, werd je dommer!

(uit: Hemmadi wil imam worden)

Hoeveel dagen zijn verstreken
sinds de slavernij werd afgeschaft?
Het is een kindersprookje geworden,
maar wij worden nog steeds verkocht voor een appel en een ei
of voor wat dan ook.
Wij ploegen de landerijen voor het graan,
maar we oogsten distels.

(uit: Verbrande dagen)

Ahmed Essadki
geboren in Marokko, als illegale arbeider gewerkt in de Westlandse kassen -
schreef dertien verhalen die bij elkaar gebracht zijn in:
Strijdkreet van de aarde. Uitgever: Dabar Luyten, 1997.