Ondernemingsraad, verguisd en geprezen - evaluatie

Inleiding op het thema

Het is lang geleden dat in Solidariteit uitdrukkelijk aandacht werd besteed aan de ondernemingsraad. Dat was in de periode december 1991/maart 1994 met de serie "Over de grenzen van het overleg", waarin verschillende opvattingen en praktijken besproken werden. Vaak kwam daarin naar voren dat ondernemingsraadswerk vakbondswerk is en de ondernemingsraad de 'parlementaire arm' van de bond. En even vaak werd de slappe of zelfs lege band met het personeel ('de achterban') vastgesteld en betreurd. In de laatste nummers van de serie dook het toen verse begrip 'strategische medezeggenschap' op: de ondernemingsraad die invloed uitoefent op de strategische beslissingen van de onderneming; de tegenvoeter van het strategisch management, deskundig op de relevante beleidsterreinen en opgeleid tot werknemersprofessionals. Lex Wobma sprak in dit verband kritisch van schaduwmanagement.

Een paar maanden terug vingen we een pleidooi op voor 'echte' professionals in de ondernemingsraad, van buiten de onderneming afkomstig, parallel aan de nieuwe wethouders. Het bleek een deel van een discussie te zijn in de door de regering afgekondigde evaluatie van de Wet op de Ondernemingsraden (WOR). Een mooie aanleiding de ondernemingsraad hernieuwde aandacht te geven. Eerst proberen we een beeld te geven van die evaluatie, waaraan ook de FNV deelneemt. Daarna vertelt een aantal ondernemingsraadsleden wat zij onder een goede ondernemingsraad verstaan. En in een derde artikel krijgt Wim Schul, opleider bij FNVFormaat, het woord met een eigenwijze, alternatieve bijdrage aan die evaluatie.

Redactie