Welkom
Ingezonden
Solidariteit "ingezonden"

Abvakabo FNV - stop vervolging 502 Turkse vakbondsleden

Verslag solidariteitsbezoek

Fatma Kiymazaslan

Maar liefst 502 leden van onze Turkse zustervakbond KESK (publieke diensten) worden vervolgd voor deelname aan de demonstraties in Istanbul in 2013. Corrie van Brenk heeft namens Abvakabo FNV de Turkse president Erdogan per brief opgeroepen de vakbondsleden vrij te laten. Te stoppen met juridisch lastigvallen van vakbondsleden, onderdrukking van vakbonden en dwarsbomen van legale demonstraties en vakbondsactiviteiten. 1

LabourStart had aandacht gevraagd voor een nieuwe hoorzitting in het gerechtshof te Ankara. Door KESK en de Europese federatie EPSU was opgeroepen met een internationale delegatie als waarnemer aanwezig te zijn. 2 Vanuit Nederland was ik, lid van het FNV Ledenparlement voor de sector zorg en welzijn, bij de rechtszitting van de vakbondsleden aanwezig.

Tienduizenden demonstranten

Op zaterdag, 11 januari 2014, ben ik om 12.00 uur van huis vertrokken. Na een overstap in Istanbul, waarbij ik in spanning drie keer door de veiligheidscontrole ging, ben ik ontspannen verder gevlogen en om 22.30 uur in Ankara geland. De heer Yusuf van KESK haalde me op en bracht me om 23.30 uur naar mijn verblijfplaats. Onderweg hebben we de politieke situatie in Turkije onder de loep genomen. Hij vertelde dat de regering Erdogan alle democratische vakbondsrechten met de voeten treedt. Desgevraagd gaf hij een voorbeeld en legde uit dat de mensen die maandag bij de rechtbank moeten verschijnen, zomaar op de lijst van verdachten zijn geplaatst. Ook diegenen die niet op de demonstratie aanwezig waren, zijn als verdachte vermeld. Na elf jaar is Erdogan zich gaan gedragen als een dictator.
Zondag kon ik even tot rust komen en me realiseren dat ik veilig in Turkije was. Ik heb gelezen, gesproken en me verder verdiept in de zaak. In totaal worden er 502 mensen beschuldigd van: vernieling van overheidsgebouwen, schade toebrengen aan overheidsdienaren en geweld gebruiken tegen de politie, enzovoort.
Echter, de werkelijkheid is heel anders. Even een korte schets van de achtergrond. Op 28/29 maart 2012 werd in Ankara geprotesteerd tegen de plannen van de AKP-regering van Erdogan om een nieuwe onderwijswet in te voeren en tevens, door een nieuwe wet, de zogenoemde gele vakbond te legitimeren (nep vakbond). KESK heeft toen een oproep gedaan om tegen deze wetgeving te demonstreren en hield een persconferentie. Velen hebben gehoor gegeven aan deze oproep, met name de onderwijsbond, DISK, TMMOB (Turkse orde van ingenieurs en architecten), TTB (Turkse vereniging van Geneeskundigen). Vakbondsbestuurders en leden wilden tegen de schending van vakbondsrechten protesteren. In het hele land zijn vakbondsleden met bussen naar Ankara vertrokken om deel te nemen aan deze demonstratie. Onderweg werden bussen met de deelnemers door de politie tegengehouden.

Foto politieblokkade en demonstranten

Ondanks alle tegenwerking van de politie zijn toch tienduizenden mensen bijeengekomen op het Kizilayplein in Ankara. De demonstranten wilden naar het parlementsgebouw om daar de persconferentie te houden. Echter de regering wilde koste wat kost voorkomen dat ze daar aankwamen en heeft met helikopters, waterkanonnen en mobiele eenheid buitensporig geweld gebruikt tegen de demonstranten (waarbij bijvoorbeeld een arts drie tanden verloor). Velen zijn door rubberen politiekogels gewond geraakt. De regering heeft er alles aan gedaan om de vakbondsleden te intimideren, te onderdrukken en met geweld tegen te houden. Na een jaar werden 502 mensen aangeklaagd.

Internationale delegatie

Maandag 13 januari heb ik deelgenomen aan de bijeenkomst van de internationale vakbondsdelegatie. Ik heb kennis gemaakt met deelnemers uit verschillende landen. Onder andere: Zweden, Denemarken, Oostenrijk, Engeland, Frankrijk, Cyprus, Griekenland, Georgië, Duitsland en België. De internationale delegatie bestond uit ongeveer dertig mensen. Voor iedere taal waren er tolken geregeld en per groep verantwoordelijke gesteld. We zijn te voet van het hotel naar de rechtbank gegaan. In groepjes van drie mochten we naar binnen. Ik was totaal verbaasd door de opstelling van de aanwezigen. De rechter en aanklager stonden naast elkaar met één stoel ertussen. De rechter zat drie meter hoger dan de advocaten en de aangeklaagden. Zowel de rechter als de officier van Justitie keken uit de hoogte (letterlijk en figuurlijk) neer op de verdachten. Midden in de zaal zaten twintig verdachten. Aan beide zijkanten zaten vier advocaten, in totaal acht.
De Internationale delegatie kreeg de eerste drie rijen toegewezen met daartussen de tolken. Iedere verdachte werd met de naam opgeroepen. Ze hebben allen hun verhaal verteld. De kern van hun verdediging was: als er hier sprake is van gebruik van geweld en het toebrengen van vernieling en schade, dan moeten de politie en overheid gestraft worden. Immers de overheid schendt de democratische vakbondsrechten van de bevolking en gebruikt excessief geweld tegen mensen die vreedzaam willen demonstreren en gebruik maken van hun grond- en vakbondsrecht.
Ze deden uitspraken als: het is niet alleen ons recht maar ook onze plicht om als vakbond de belangen te behartigen van onze leden, hen op de hoogte te brengen van de nadelige gevolgen van de nieuwe wetgeving, te organiseren en te steunen in hun strijd tegen onrecht. Bijna alle verdachten zeiden: het is voor mij een eer om te strijden tegen de onderdrukking en het geweld van deze regering, zelfs de doodstraf zou mij niet tegenhouden van deze eervolle strijd. Terwijl het verhoor doorging, kwamen er nieuwe verdachten binnen. Om hun identiteit te controleren, werd publiekelijk gevraagd naar hun naam, adres, telefoonnummer, burgerlijke status, kinderen, beroep en netto maand salaris. Ter plekke werd de privacy geschonden!
De collectieve uitspraak van alle betrokkenen was: onze grondrechten worden met voeten getreden en onderdrukt. Wij zien deze verdachtmakingen, het gebruik van excessief geweld en onderdrukking als intimidatie door de regering. We eisen van de regering af te zien van vervolging en verzoeken de rechter de daadwerkelijke schuldigen, namelijk de overheid en haar politie, te vervolgen.
Dit was het eerste verhoor. Hierna zal de rechter beslissen of de zaak met 502 mensen wordt vervolgd of gesloten.

Aanwezigheid

Na de rechtszitting is een persconferentie gehouden door KESK. De internationale delegatie is onder grote belangstelling van de pers aan het woord geweest en heeft haar steunbetuiging gegeven aan de 502 verzetsstrijders en zich solidair verklaard met de KESK in zijn rechtvaardige strijd als vakbond!
Tijdens de lunch van KESK hadden we alle ruimte om informeel van gedachten te wisselen. Van de Franse delegatie begreep ik dat ze bij iedere rechtszaak van de vakbond aanwezig is en de ontwikkelingen in Turkije nauwgezet volgt. Ook de delegaties van Duitsland, Engeland en Cyprus zijn bijna altijd aanwezig bij de rechtszittingen van de vakbond.
Deze rechtszaak wordt in de kranten beschreven als de grootste van de laatste jaren. Onder andere de lnkse krant SOL meldde dat de rechtszaak werd bijgewoond en nauwgezet gevolgd door een zware internationale delegatie van vakbonden.
We zijn door KESK getrakteerd op Turkse thee en een wandeltocht op het Kale (fort) in Ankara. Tot 's avonds laat hebben we ervaringen uitgewisseld en na het belang van de internationale solidariteit onderstreept te hebben, namen we afscheid van elkaar!


1 Download en verstuur de brief van Corrie van Brenk aan de Turkse autoriteiten: www.abvakabofnv.nl/3944/251378/protest-letter-kesk-trials-jan2014.pdf (170 kb) (terug)
2 Zie: www.labourstart.org (terug)