Taaie Taat

Graag, beste Jan, noem ik je ingetogen,
degelijk, onverstoorbaar, trouw en bondig.
Zou ik je loonarbeid erbij halen,
dan wedijverden duurzaam en grondig.

Veelzijdig ben je van AbvaKabo tot vrede,
van arm uranium via spelling tot bezoekersstatistiek.
Van lay out via nano tot het wereldwijde web,
en de laatste jaren heel gestaag de wandelgymnastiek.

Al die keren driehoog in de Van Swindendwarsstaat,
beneden bellen, vaak wat eerder in volle rust.
Pront, papieren paraat en puntig tot de kern,
een man die gezeur, gezever noch prietpraat lust.

Je nog onwerkelijke vertrek nadert onomkeerbaar,
maar wordt op een Taatiaanse wijze verzacht.
Solidariteit staat een waar wonder te wachten,
en verschijnt binnenkort in intercontinentale pracht.

Een afscheid, en passant bescheiden aangekondigd,
geen routineus 'tot de volgende keer maar weer'.
Ooit emigreerde mijn buurmeisje met de Zuiderkruis,
bijna zestig jaar geleden en nog steeds zielenzeer.

Eén speling van het rijm is het zwichten waard,
een solidair en strijdbaar eerbewijs aan die taaie Taat.
Geen lepeltje of speld, geen korting voor het leven,
wel recht uit het hart, mijn dank aan u, Kameraad.


Hans Boot, 14 juni 2008
Ter gelegenheid afscheid Jan Taat vanwege zijn emigratie