welkom
extra
Solidariteit

Korte berichten - Kort commentaar

Nogmaals de armoedzaaiers

Maurice Ferares

Ralph Hammers, de baas van de ING, gaat de bank verlaten. In de tijd dat hij er de leiding had, bleken criminelen enorme sommen geld te kunnen witwassen. In 2018 kreeg de ING daarvoor een boete van 775 miljoen euro. Niemand werd verantwoordelijk gehouden voor die geweldige fraude, want dat was het. Niemand van de verantwoordelijken bij de bank – zoals de directeur Hamers – werd ontslagen. Het enige wat gebeurde, was dat Hamers zijn bonus over 2018 niet uitbetaald kreeg.

Hamers gaat naar de USB bank in het Zwitserse Zürich. Zijn laatste salaris bij de ING, inclusief pensioenkosten was 1,75 miljoen, met onkosten: 2,56 miljoen euro. Sergio Ermotti, de voorganger van Hamers bij de USB, verdient daar 12 miljoen euro per jaar (Het Financieele Dagblad, 6 maart 2020).
Ook in Nederland worden dergelijke salarissen betaald. De voormalige directeur van Unilever Polman die nu enige tijd adviseur is, verdiende in 2018 precies 12 miljoen euro. Terwijl hij in zes maanden 6,8 miljoen als adviseur verdiende, moest zijn opvolger Alan Jope voor een heel jaar als directeur genoegen nemen met 4,9 miljoen euro om voor de Calvé pindakaas en de Omo waspoeder te zorgen. (Het Financieele Dagblad, 10 maart 2020)

Witte boorden in de booien

Een paar rendementen

Nu we toch de krant op de voet volgen, hier een citaat uit een rapport van Bureau Bloomberg (31 december 2019) over het rendement van aandelen op de Nederlandse beurs in de jaren 1983-2019. Een paar uitschieters:
2019 - 24,2 procent,
2009 - 36,3 procent,
1997 - 40,9 procent,
1993 - 44,9 procent,
1988 - 51,1 procent,
1983 - 61,4 procent.

Deze beleggers zijn niet de enigen die het goed gaat. De poet van de vijfhonderd rijkste mensen in Nederland kwam eind 2019 op 180 miljard. Een groei met 26 miljard euro in één jaar.

Ruttes faux pas over de lonen

En al die andere Nederlanders, hoe staat het met hun inkomsten? Een citaat uit Het Financieele Dagblad van 18 juni 2019:

Al jaren blijft de koopkracht achter bij de groei van de economie. Dat is onredelijk tegenover de werknemers., toch is de oproep van premier Rutte afgelopen weekeinde om de lonen op te trekken een faux pax [foute stap]. Een premier kan het bedrijfsleven geen aanwijzing geven de lonen te verhogen. Lonen komen tot stand in overleg tussen werkgevers en werknemers. Daarbij kiezen de bonden zelden alleen voor meer loon. Dat de premier dan ook nog het bedrijfsleven dreigt een toegezegde belastingverlichting te onthouden als hogere lonen uitblijven , gaat helemaal te ver.

Wat was die Rutte bezorgd over het lot van al die mensen die hard moeten werken en dan nog niet eens een redelijk bestaan hebben.