welkom
extra
Solidariteit

Palestijnse rechteloosheid en Europese getto's

De schuldvraag

Maurice Ferares

Individuele terreur is niet alleen misdadig, politiek gesproken is het zinloos. Maatschappelijke veranderingen komen alleen tot stand door massa-actie die onder de omstandigheden van het huidige kapitalisme met zijn hecht staatsapparaat geleid moet worden door een goed georganiseerde, politiek bewuste voorhoede. Individuele terreurdaden zijn wanhoopsdaden. Dat geldt voor de huidige aanslagen op Israëlische burgers door Palestijnse mannen en vrouwen, maar ook voor die door de aanhangers van ISIS op 13 november jongstleden in Parijs en elders.

De Israëliërs hebben het leven van de Palestijnen onhoudbaar gemaakt. Afgesloten van de wereld in concentratiekamp Gaza en onder een afschuwelijke bezetting op de westoever van de Jordaan leven ze zonder toekomst. De laatste stukken land en waterbronnen worden hun ontstolen, waardoor ze binnen afzienbare tijd geen voedsel meer kunnen verbouwen en het land moeten verlaten waar ze geboren zijn. Wanneer ze in de Al Aqsa moskee willen bidden, hebben ze toestemming van de bezetter nodig; het laatste voorbeeld van de Palestijnse rechteloosheid.

Zwijgen

Foto: Twee kinderen verschuilen zich achter moeder tegenover een Israelische militair met geweer in aanslag De twintigjarige Palestijn Azam Shalaldah werd op 11 november 2015 in zijn bed in het Al Ahli ziekenhuis in Hebron overvallen door een in Palestijnse burgerkleren gekleed Israëlisch militair commando - twintig man - dat voorgewend had een zwangere vrouw te moeten begeleiden in het ziekenhuis. De Palestijn moest volgens de Israëliërs gearresteerd worden, omdat hij een Israëlische man op de westelijke Jordaanoever met een mes zou hebben aangevallen en verwond. Terwijl het commando bezig was Azam te arresteren, kwam diens neef uit de badkamer waar hij zich juist had voorbereid voor het gebed. De commando' s die dachten dat de neef hen wilde aanvallen, schoten hem onmiddellijk dood. De gearresteerde Palestijn bleek niet de gezochte man te zijn.1

Dit voorval heeft in alle kranten gestaan en wat waren de reacties? Net als in alle andere gevallen, waarin Palestijnen gemaltraiteerd werden, reageerde de wereld niet. Obama, Cameron en Hollande riepen Netanyahu niet ter verantwoording. Ook de heer Rutte vroeg niet om een zitting van de Veiligheidsraad of maatregelen tegen de Israëlische regering voor de wijze waarop ze de Palestijnen het leven onmogelijk maakt.
De aanvallen van wanhopige Palestijnen op individuele Israëliërs moeten scherp veroordeeld worden, maar wie steekt er een vinger uit om de Palestijnen bij te staan? Zijn niet alle staatshoofden in de wereld, door hun zwijgen en hun onwil om tussenbeide te komen, mede verantwoordelijk voor dat wat de Palestijnen wordt aangedaan?

Voedingsbodem

Ook de aanslagen in Parijs op vrijdag 13 november moeten scherp worden veroordeeld en dat niet alleen. De aanstichters en de plegers (voor zover die nog in leven zijn) hebben zware straffen verdiend. Toch stelt ook hier zich de schuldvraag. De aanslagplegers waren jonge mensen van iets ouder dan twintig jaar. Ze waren een makkelijke prooi voor ISIS. Ze hadden afstand gedaan van het leven en dachten vermoedelijk dat ze naar het paradijs gingen, toen ze zich opbliezen. Hoe perspectiefloos moet je leven zijn om als twintigjarige zo'n dood te verkiezen boven het leven?
Een aantal Europese steden, waaronder de Franse, heeft voorsteden waar duizenden jonge moslims wonen die werkloos zijn en geen toekomst hebben. Het verhaal van ISIS met ongekende toekomstmogelijkheden tijdens hun het leven, en daarna, is er bij een aantal goed ingegaan. Wat niet zeggen wil dat ze allemaal op het punt staan terrorist te worden. Maar de voedingsbodem ervoor is de uitzichtloze toekomst, waarmee zij gedwongen zijn te leven. Zo'n voedingsbodem was er ook bij de jongeren die naar Irak of Syrië gingen, omdat hen was ingeprent dat ze bij ISIS een perspectief zouden vinden voor hun bestaan.

Het Franse volk als geheel was niet schuldig aan de gepleegde aanslagen. Schuldig is niet alleen ISIS, maar zijn ook zij die de jongeren een toekomst ontzegden. Hen in armoede en ellende lieten leven, omdat de investering van hun kapitalen in andere zaken meer winst opleverde. Schuldig zijn de westerse imperialisten die bij hun vertrek uit het Midden Oosten een economische en politieke chaos hebben achtergelaten en daardoor de bodem hebben geëffend voor ISIS.
De gebeurtenissen zijn ook een uitvloeisel van het falen van 'links'. De sociaaldemocratie in Frankrijk met haar president is volkomen in gebreke gebleven om de jongeren in de voorsteden een menselijk bestaan te bieden. Dat geldt trouwens niet alleen voor de jongeren, maar voor allen die gedwongen zijn onder het kapitalisme leven. De verkalkte sociaaldemocratie pakt de uitbuiters niet aan, zij leeft ervan. Door haar parlementarisme, haar volledige acceptatie van het leven in de ondernemersmaatschappij, is de sociaaldemocratie niet in staat een alternatief te bieden voor een beweging als het moslim fundamentalisme.

Doodse stilte

Wie verwacht had dat in de Franse socialistische partij na de aanslagen een discussie zou ontstaan over de oorzaken ervan moet zeer teleurgesteld zijn. Er heerste en heerst doodse stilte. De grote meerderheid van de sociaaldemocratische parlementsleden - ook die van de linker vleugel - keurt de politiek van president Hollande goed. "Wij zijn in oorlog" (Rutte sprak hem na: "want wie een land bombardeert, is in oorlog").
Slechts een enkel parlementslid, met name Pouria Amirshahi (Parti Socialiste), maakte bezwaar tegen de politiek van de president en verklaarde: "de regering had beter in plaats van het halve politiekorps onderzoek te laten doen naar de aanslagen, hetzelfde aantal personen kunnen inzetten in speciaal onderwijs of een discussie beginnen over onze relaties met twijfelachtige staten in het Midden Oosten." In een commentaar stelt de redactie van Le Monde: "In het Elysée heeft men zich geen seconde afgevraagd wat de reacties van de leden van de socialistische partij zouden zijn op de woorden van de president."2
Die reacties zijn tot nu toe uitgebleven. Het is niet verwonderlijk dat er in de socialistische partij stilte heerst. De belangrijkste vraag voor de socialisten is immers: zijn wij medeverantwoordelijk voor de huidige radicalisering van de jonge moslims in de getto's, doordat alle regeringen waar wij de laatste tientallen jaren in hebben gezeten niets gedaan hebben om hun lot te verbeteren? Het antwoord is bekend.

De keus voor ISIS door jonge moslims is een keus voor een ander maatschappelijk systeem. Ze worden bedrogen. Het is een verkeerde keus, maar wie heeft hun een alternatief geboden? Is het leven in een getto zonder toekomst een alternatief? De socialistische beweging laat de jeugd in de kou staan. Die in Frankrijk, Spanje, Italië en Griekenland, maar ook die in de andere Europese landen en het Midden Oosten. Dat probleem is niet op te lossen door de huidige regenten met meer Geheime Diensten, meer politie op straat, hekken en schuttingen. Het probleem is sociaal en politiek en kan alleen opgelost worden in een andere maatschappij dan de kapitalistische. Zolang die er niet is, zullen bewegingen van allerlei fundamentalisten een kans krijgen de jeugd te vergiftigen en aanslagen te plegen.


1 Haaretz, Israëlisch dagblad, 12 november 2015. (terug)
2 Le Monde, Frans dagblad, 17 november 2015. (terug)