Zelfs voor ons vierjaarlijkse congres geldt dat het slechts de vergadertijgers zijn die enigszins goed op de hoogte zijn van het gebeuren. Het realiseren van invloed is daarbij dan ook nog een veel energie vretende zaak, om het maar niet te hebben over het toetsen van de uitvoering in de jaren daarna!
Genoemde problematiek bestaat ook in de groepen; daar blijken bijvoorbeeld bij ledenvergaderingen zelfs over CAO's slechts weinigen zich te vertonen. Er is dan ook een grote noodzaak om onze vakbondsdemocratie maar eens goed onder de loep te nemen. De knelpunten moeten nauwkeurig worden beschreven en opgelost want met een niet goed functionerende democratie heeft onze vereniging geen toekomst. Democratie is een groot maar breekbaar goed, laten we er wat moois van maken!
Hierna nog wat punten voor in een discussie:
* We moeten ruimte scheppen voor 'ieder', serieus en daadwerkelijk.
* Posities zijn nu overwegend in 'grijze mannenhanden', vaak langdurig. We moeten termijnen gaan stellen aan vertegenwoordigende functies [bijvoorbeeld niet meer dan twee termijnen (8 jaar) in het bondsbestuur, bondsraad of hoofdgroepsbestuur] ter wille van de doorstroming. Het stellen van termijnen is slechts een middel, maar zal wel bewerkstelligen, dat er een sfeer ontstaat binnen de bond, waarin beweging vanzelfsprekend is. We hebben daarin weinig te verliezen, omdat we anders de aansluiting missen en dan slechts een belangenbehartiger zijn voor een steeds 'grijzere' groep waardoor we als bond ten dode zijn opgeschreven. Haal mensen van hun stokpaardjes en geef daarmee beweging een kans en ruimte aan iedereen.
* Nodig zijn begeleidingstrajecten voor nieuwe vertegenwoordigers, zodat ervaringen doorgeven kunnen worden van oud naar nieuw kader.
* Nieuwe communicatievormen, zoals internet en e-mail, moeten we meer gaan gebruiken.
* Afdelingsbesturen moeten actiever worden, ze moeten regelmatig themabijeenkomsten houden over een breed scala aan onderwerpen om mensen betrokken te maken en houden (ook in de avond zodat je niet altijd vakbondsverlof of vrij hoeft te nemen)
* Afdelingsbesturen moeten worden aangesproken op hun functioneren!
* Kritiek moet; intern open staan daarvoor hoort een basishouding te zijn.
* Overbrug de dreigende kloof tussen de generaties door - een kans voor de bond - meer oog te hebben voor de werkvloer waar je tevens veelal verschillende generaties tegenkomt. Als je aantoonbaar iets te bieden hebt op die werkvloer dan krijg je ook ruim mensen naar CAO-bijeenkomsten.
* Stemmen over belangrijke zaken zoals een CAO kan toch maar beter maar schriftelijk.
* Wellicht is het zo dat velen het wel geloven daar waar er sprake is van het lid zijn van "een zaakwaarnemer". Je gaat toch ook niet naar de vergadering van de ANWB?
Indien en zolang we niet [weinig] doen aan visieontwikkeling - met debat - op onze samenleving trekken nogal wat onderwerpen wellicht ook te weinig. Graag laten zien dat we een brede vakbeweging zijn.
Lot van Baaren, Ellie Bröls, Wim Lankamp, Marie-Louise Sanders, Jan Taat